فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری

چکیده

چکیده شهر مقدس مشهد به دلیل بارگاه حضرت رضا (ع) مهم‌ترین قطب گردشگری مذهبی ایران است‌، از این رو با هدف درک عمیق از برند گردشگری مذهبی مشهد، از طریق رویکرد شناختی تکنیک زیمت ، نقشه ذهنی گردشگران نسبت به شهر مشهد استخراج شد. در این راستا با 11 نفر از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی که به شهر مشهد مسافرت کرده‌ و درگیری ذهنی بالایی با این شهر داشتند مصاحبه صورت گرفت. 22 سازه وارد نقشه اجماعی شد که سازه‌های ''حرم امام رضا'' ، ''شهر توریستی'' ، ''شهر مذهبی'' ، ''مراکز خرید'' ، ''مراکز تفریحی'' و ''هتل'' سازه‌های اصلی و پایه بودند‌،‌پر‌تکرار‌ترین سازه‌ی پایه، سازه حرم امام رضا بود که تداعی کننده ''احساس آرامش'' در افراد بود، از جمله سازه های منفی در مورد برند مشهد ''عدم وجود دریا'' و ''گران فروشی و فروش اجناس تقلبی'' است که به ترتیب به سازه پایه شهر توریستی و مراکز خرید مربوط می شود.

چکیده هم‌زمان با نفوذ اینترنت و پیشرفت چشم­گیر استفاده از فناوری اطلاعات در کسب­و­کارها، مفهوم نوینی در ادبیات گردشگری تحت عنوان مقاصد گردشگری هوشمند مطرح­ گردیده است. اگرچه در سال‌های اخیر مطالعاتی در این حوزه صورت گرفته، روندهای تحقیقاتی به دلیل زمان کوتاه معرفی و توسعه این فناوری روشن و شفاف نیست، به‌علاوه سنتز دانشی به‌منظور نتیجه­گیری درباره ماهیت تکاملی این موضوع و توسعه تئوری­های آن انجام نشده است. این مطالعه برای پرکردن این خلأ و بررسی تحقیقات از روش قیف پارادایم استفاده کرده است. بدین منظور 105 مقاله از سال 2000 تا 2017 موردبررسی قرار گرفت و پس از گزینش مقالات  34 مقاله، شناسایی و طبقه­بندی شدند. یافته­ها نشان‌دهنده تمرکز مقالات سطح تئوری­های خاص و نبود مقالات در حوزه هستی­شناسی و فرضیات پایه است. این مطالعه به محققان جهت درک بهتر روند پژوهش­های صورت گرفته، آشنایی با مفاهیم و مولفه­ها و شناسایی شکاف پژوهشی موجود کمک شایان توجهی خواهد کرد.

چکیده رقابت مقاصد ژئوتوریسم به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله می‌توان به موارد منابع، شرایط تقاضا، مدیریت و بازاریابی مقصد اشاره کرد. هنوز مدل جامعی برای رقابت مقصد ژئوتوریسم در جهان ارائه نشده است و مدل بومی رقابت ‌پذیری مقصد گردشگری در ایران نیز تا کنون مورد توجه محققین نبوده است. هدف این پژوهش تعیین عوامل رقابت ‌پذیری مقصد ژئوتوریسم در ایران است. روش پژوهش، کیفی و از نوع اکتشافی متوالی است. با استفاده از روش همسوسازی منابع چندگانه مشتمل بر سه ضلعِ الف) جمع آوری مبانی نظری، ب) تحقیقات انجام شده در حوزة رقابت -پذیری و ج) پیمایش نظرات متخصصان کلیدی، عوامل رقابت‌پذیری مقصد ژئوتوریسم تدوین شد. شاخص‌های اصلی در سه بعد دارایی‌های رقابتی، فرآیند رقابت‌پذیری و محیط رقابتی تدوین شده‌ است. نتایج حاکی از آن است که شاخص‌های رقابت‌ پذیری مقصد ژئوتوریسم در ایران می‌توانند باعث حفظ و تداوم توسعه پایدار گردشگری در شرایط شدیداً رقابتی کنونی گردند.

چکیده باوجود اینکه پژوهش های بسیاری در زمینه ی برند سازی مقاصد صورت گرفته است، مطالعه در زمینه ی شخصیت مقصد همچنان محدود باقی مانده است. هدف از انجام این پژوهش شناسایی شخصیت مقصد ایران و بررسی رابطه ی میان شخصیت مقصد و تمایلات رفتاری گردشگران بین المللی ورودی با استفاده از مدل آکر(1997) می باشد. جامعه آماری این پژوهش را گردشگران بین المللی ورودی به ایران تشکیل می دهند. پرسشنامه پژوهش به صورت تصادفی میان اعضای نمونه توزیع شد و از مجموع 420 پرسشنامه جمع آوری شده، 407 پرسشنامه ی صحیح مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج بدست آمده از تحلیل عاملی اکتشافی و رگرسیون چند متغیره نشان می دهد، گردشگران ویژگی های شخصیتی را به مقاصد گردشگری نسبت می دهند و شخصیت مقصد درک شده ایران در نظر گردشگران بین المللی دارای 3 بعد مهمان نوازی و فرهنگ، بی ریایی و با طراوت است.
هدشتی، زهره؛ خانی، سجاد و اجلی، امین. (1393). نقش تبلیغات و تبلیغات شفاهی در ارتقاء ارزش ویژه برند در مقصد گردشگری شهر اصفهان. فصلنامه علمی ـ پژوهشی مطالعات مدیریت گردشگری، 8 (25)، 61-27.
سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری (1396). منتخب آمارهای گردشگران بین‌المللی ایران در سال 1396. دفتر برنامه‌ریزی و حمایت از توسعه‌ گردشگری.
سید رضازاده، امیر. (1392). ویژگی‌های شخصیت مقصد از دیدگاه گردشگران خارجی (مورد مطالعه شهر تبریز). پایان‌نامه کارشناسی ارشد (دانشگاه علامه طباطبایی).
ضیایی، محمود و مهدیخانی، نیلوفر. (1396). رابطه شخصیت کالبدی– اجتماعی شهر و شخصیت گردشگر با انتخاب مقصد )مطالعه موردی شهر شیراز و یزد(. نشریه علمی – پژوهشی برنامه‌ریزی توسعه کالبدی،2(1)، 54-39.
مهدیخانی، نیلوفر. (1394). رابطه‌ شخصیت گردشگر و شخصیت مکان با انتخاب مقصدهای شهری. پایان‌نامه کارشناسی ارشد (دانشگاه علامه طباطبایی).
Aaker, D. A. (1996). Measuring brand equity across products and markets. CaliforniaManagement Review, 38, 102-120.
Aaker, J.L. (1997). Dimensions of brand personality. Journal of Marketing Research, 34, 347-357.
Aaker, J. L., Benet-Martinez, V. & Garolera, J. (2001). Consumption Symbols as Carriers of Culture: A Study of Japanese and Spanish Brand Personality Constructs. Journal of Personality and Social Psychology, 81 (3), 492-508.
Azoulay, A., & Kapferer, J. (2003). Do brand scales really measure brand personality? Journal of Brand Management, 11(2), 143-155.
Bigne´, J. E., Sa´nchez, M. I., & Sa´nchez, J. (2001). Tourism image, evaluation variables and after purchase behavior: Inter-relationship. Tourism Management, 22(6), 607-616.
Birdwell,A. E. (1964). A Study of the Influence of Image Congruence on Consumer Choice. Journal of Business, 41(1), 76-88.
Chen, C. & Chen, F. (2010). Experience quality, perceived value, satisfaction and behavioral intentions for heritage tourists. Tourism Management, 31, 29-35.
Chen, F. & Tsai, D. (2007). How destination image and evaluative factors affect behavioral intentions? Tourism Management, 28, 1115-1122.
Chi, C. G.-Q., & Qu, H. (2008). Examining the structural relationships ofdestination image, tourist satisfaction and destination loyalty: An integratedapproach. Tourism Management, 29(4), 624-636.
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). New Jersey: Lawrence Erlbaum Publishing.
D’Astous, A., & Boujbel, L. (2007). Positioning countries on personality dimensions:scaledevelopment and implications for country marketing. Journal of BusinessResearch, 60, 231-239.
Defrank, C. M. (2013). City branding: How brand identity enhances a city’s image (master’s thesis). Available from open access theses and dissertations.
Dolich, I. J. (1969). Congruence Relationships between Self-images and Product Brands.Journal of Marketing Research, 6, 80-84.
Ekinci, Y. & Hosany, S. (2006). Destination personality: An application of brand personality to tourism destinations. Journal of Travel Research, 45, 127-139.
Ekinci, Y. (2003). From destination image to destination branding: An emerging area of research. E-Review of Tourism Research (eRTR), 1.
Ekinci, Y., Sirakaya-Turk, E. & Baloglu, S. (2007). Host image and destination personality. Tourism Analysis, 12, 433-446.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E. & Tatham, R. L. (2005).Multivariate data analysis (6th ed.). New Jersey: Prentice Hall.
Hosany, S., Ekinci, Y., & Uysal, M. (2006). Destination image and destinationpersonality: an application of branding theories to tourism places. Journal ofBusiness Research, 59, 638-642.
Hsu, C.-I., Shih, M.-L., Huang, B.-W., Lin, B.-Y., & Lin, C.-N. (2009). Predicting tourism loyalty using an integrated Bayesian network mechanism. Expert Systems with Applications, 36(9), 11760-11763.
Hultman, M., Skarmeas, D., Oghazi, P., & Beheshti, H. M. (2015). Achieving tourist loyalty through destination personality, satisfaction, and identification. Journalof Business Research, 68(11), 2227-2231.
Keller, K. L. (1993). Conceptualizing, Measuring, and Managing Customer-Based Brand Equity. Journal of Marketing, 57(1), 1-22.
Kiliҫ, B. & Sop, S. A. (2012). Destination personality, self-congruity and loyalty. Journal of Hospitality Management and Tourism, 3, 95-105.
Kim, S., & Lehto, X. Y. (2013). Projected and Perceived Destination Brand Personalities: The Case of South Korea. Journal of Travel Research, 52(1), 117-130.
Kozak, M. (2001). Repeaters’ Behavior at Two Distinct Destinations. Annals of Tourism Research, 28(3), 784-807.
Kumar, V. (2016). Examining the role of destination personality and self-congruity in predicting tourist behavior. Tourism Management Perspectives, 20, 217-227.
Kumar, V., & Nayak, J. K. (2014). Destination personality scale development and validation. Journal of Hospitality & Tourism Research.
Lee, J., Soutar, G., & Quintal, V. (2010). Destination personality: Cross-countrycomparisons. In Proceedings of Australian and New Zealand. 2010-anzmac.org.
Li, X., & Kaplanidou, K. (2013). The impact of the 2008 Beijing Olympic Games on China'sdestination brand: A U. S. -based examination. Journal of Hospitality & Tourism Research, 37, 237–261.
Matzler, K., Strobl, A., Stokburger- Sauer, N., Bobovnicky, A. & Bauer, F. (2016). Brand personality and culture: The role of cultural differences on the impact of brand personality perceptions on tourists' visit intentions. Tourism management, 52, 507-520.
Murphy, L., Benckendorff, P., & Moscardo, G. (2007a). Destination brand personality: visitor perceptions of a regional tourism destination. Tourism Analysis, 12, 419–432.
Murphy, L., Benckendorff, P., & Moscardo, G. (2007b). Linking travel motivation, tourist self-image and destination brand personality. Journal of Travel & Tourism Marketing,22(2), 45-59.
Murphy, L., Moscardo, G., & Benckendorff, P. (2007). Using Brand Personality to Differentiate Regional Tourism Destinations. Journal of Travel Research, 46(5), 5-14.
Oppermann, M. (2000). Tourism Destination Loyalty. Journal of Travel Research, 39, 78-84.
Papadimitriou, D., Apostolopoulou, A., & Kaplanidou, K. (2014). Destination personality,affective image, and behavioral intentions in domestic urban tourism. Journal ofTravel Research, http://dx.doi.org/10.1177/0047287513516389.
Phau, I. & Cheen Lau, K. (2000). Brand personality and consumer self-expression: Single or dual carriageway? Brand management, 8, 428-444.
Pitt, L. F., Opoku, R., Hultman, M., Abratt, R., & Spyropoulou, S. (2007). What I sayabout myself: communication of brand personality by African countries.Tourism Management, 28(3), 835-844.
Prayag, G. (2008). Image, Satisfaction and Loyalty-The Case of Cape Town, Anatolia: An International Journal of Tourism and Hospitality Research, 19(2), 205-224.
Prayag, G., Hosany, S., Muska, B., &Del Chiappa, G. (2015). Understanding the Relationships between Tourists’ Emotional Experiences, Perceived Overall Image, Satisfaction, and Intention to Recommend. Journal of Travel Research, 1-14.
Rojas-Méndez, J. I., Erenchun-Podlech, I., & Silva-Olave, E. (2004). The Ford Brand Personality in Chile. Corporate Reputation Review, 7 (3), 232-51.
Sahin, S., & Baloglu, S. (2009). Brand personality and destination image ofIstanbul: A comparison across nationalities. Paper presented at the 14th annualgraduate student researchconference in hospitality and tourism, Las Vegas, NV.
Siguaw, J. A., Mattila, A. & Austin, J. R. (1999). The Brand Personality Scale: An Application for Restaurants. Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 40 (3), 48-55.
Souiden, N., Ladhari, R., & Chiadmi, N. E. (2017). Destination personality and destination image. Journal of Hospitality and Tourism Management, 32, 54-70.
Stokburger-Sauer, N. E. (2011). The relevance of visitors' nation brand embeddedness and personality congruence for nation brand identification, visit intentions and advocacy. Tourism Management, 32, 1282–1289.
Su, N., & Reynolds, D. (2017). Effects of brand personality dimensions on consumers’ perceived self-image congruity and functional congruity with hotel brands. International Journal of Hospitality Management, 66, 1-12.
Usakli, A. & Baloglu, S. (2011). Brand personality of tourist destinations: An application of self-congruity theory. Tourism management, 32,114-127.
Zeithaml, V. A., Berry, L. L. & Parasuraman, A. (1996). The Behavioral Consequences of Service Quality. Journal of Marketing, 60(2), 31-46.
Zeugner-Roth, K. P., & Zabkar, V. (2015). Bridging the gap between country anddestination image: Assessing common facets and their predictive validity.Journal ofBusiness Research.
 

چکیده فستیوال های ورزشی سنتی به عنوان بارزترین نماد ارزش های فرهنگی، به جدیدترین فرصت های گردشگری در دهه اخیر تبدیل شده است. هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوی کیفی گردشگری فستسوال‌های سنتی می‌باشد. ساختار پژوهش از نوع اکتشافی است . جامعه کیفی تحقیق شامل 35‌n= نفر از کارشناسان و متخصصان خبره و فعال سازمان‌های متولی گردشگری ورزشی و ساکنان بومی آگاه جوامع میزبان می‌باشد که بر مبنای نمونه‌گیری قضاوتی و گوله برفی انتخاب شدند. به منظور جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبات نیمه سازمان یافته و تشکیل گروه کانونی استفاده گردید. پس از کدگذاری اولیه مفاهیم و طبقه‌بندی مقوله‌ها، تعداد هشت مولفه در قالب پتانسیل‌های انسانی و پتانسیل‌های طبیعی – ورزشی شناسایی گردید که از بین آنها با توجه به تواتر کدهای ثبت شده و اظهارات گروه کانونی عامل برگزاری فستیوال های سنتی و فرصت به نمایش گذاشتن و تبادلات ارزش های فرهنگی جوامع میزبان مهمترین شاخصه های پژوهش حاضر بود.

چکیده هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هر یک از ابعاد کیفیت ادراک شده از خدمات حمل‌و‌نقل شهری اصفهان بر رضایت گردشگران داخلی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نوع روش توصیفی- همبستگی است. پژوهش حاضر ترکیبی از تحقیق کتابخانه‌ای و میدانی است. جامعه‌ آماری پژوهش را گردشگران داخلی اصفهان در نوروز 1396 تشکیل داده‌اند. شرط ورود افراد جامعه آماری به پژوهش استفاده از وسایل حمل‌و‌نقل شهری بود. به منظور جمع‌آوری داده‌ها از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد. نتایج نشان داد برای دستیابی به رضایت گردشگران ضروری است کیفیت خدمات افزایش یابد. همچنین مشخص شد گردشگران در هیچ بعدی از حمل‌و‌نقل شهری اصفهان رضایت ندارند. لذا ضروری است مطابق با میزان تأثیر ابعاد مختلف کیفیت خدمات بر رضایت گردشگران، به ترتیب بیشترین تمرکز برای بهبود پاسخگویی، همدلی، قابلیت اعتماد، موارد محسوس، صرفه اقتصادی و تضمین صورت گیرد.

چکیده پژوهش حاضر با روش شناسی «توصیفی – تحلیلی» در راستای ارزیابی الگوی های پایداری گردشگری شهری در شهر اهواز به انجام رسیده است. در راستای هدف اصلی پژوهش دو هدف فرعی شناخت اولویت کاربست الگوهای پایداری گردشگری و شناخت میزان تأثیر الگوها در پایداری گردشگری شهری اهواز در فرایند انجام پژوهش دنبال گردیده است. جهت گردآوری داده های پژوهش به شیوه پیمایشی و با استفاده از ابزار پرسشنامه از نظرات 30 نفر از کارشناسان مرتبط با حوزه مورد پژوهش استفاده شده است. جهت تحلیل اولویت شاخص ها از رهیافت شبکه عصبی چند لایه(MLP) و جهت تحلیل میزان تأثیر شاخص ها در فرایند پایداری گردشگری شهری در شهر اهواز از تحلیل های رگرسیونی خطی(R-Linear)، لگاریتمی(R- Logarithmic) و لجستیک(R-Logistic) استفاده شده است. ن

چکیده تحلیل فضایی تقاضا گردشگران، از اهمیت تعیین‌کننده‌ای در مدیریت و بازاریابی مقاصد گردشگری برخوردار است. هدف پژوهش حاضر، مقایسه مرکزیت فضایی جاذبه‌های مجموعه کاخ‌موزه سعدآباد ازنظر تقاضای گردشگران داخلی و خارجی است. بدین منظور، از داده‌های سامانه بلیط فروشی این کاخ استفاده شد. ماتریس مجاورت جاذبه‌ها با استفاده از مفهوم بازدیدهای پیوسته تهیه و مرکزیت‌های فضایی با استفاده از برنامه‌نویسی پایتون و نرم افزا Network X محاسبه شد. نتایج تحقیق نشان داد که موزه‌های کاخ ملت، کاخ سبز، موزه اتومبیل از بیشترین مرکزیت درجه و موزه‌های هنر، میرعماد، استاد بهزاد از کمترین مرکزیت درجه برای هر دو گروه برخوردار بوده‌اند. تفاوت عمده در تقاضای دو گروه، در جاذبه‌های سلطنتی بوده است به‌طوری‌که موزه‌های اتومبیل‌های سلطنتی، ظروف سلطنتی، سلاح‌های دربار و آشپزخانه سلطنتی مرکزیت درجه بیشتری در بین گردشگران داخلی در مقایسه با گردشگران خارجی داشته است.

چکیده سفرهای دینی نقش بارزی در گردشگری دارند و ارتباط مطلوب میان معنویت و تجاری‌سازی برند مقاصد گردشگری مذهبی باید از طریق تحلیل جامع منافع ذی‏نفعان هدایت شود. پژوهش حاضر با هدف‌ واکاوی ارتباط معنویت و تجاری‌سازی برند گردشگری مذهبی در مشهد می‌باشد که با استفاده از روﻳﻜﺮد ﻛﻴﻔﻲ و داده‏ﺑﻨﻴﺎد اجرا شده است. ﮔﺮدآوری داده‏ها مبتنی بر مبانی نظری، ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﺳﻨﺎد ﺑﺎﻻدﺳﺘﻲ و انجام مصاحبه‌های ﻋﻤﻴﻖ، ﺑﺎز، نیمه‌ساختاریافته ﺑﺎ خبرگان بوده که به صورت هدفمند انتخاب شدند. ﺑﺮای ﺗﺤﻠﻴﻞ دادهﻫﺎ از روش ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ مستمر در ﻃﻲ ﺳﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻛﺪﮔﺬاری ﺑﺎز، ﻣﺤﻮری و اﻧﺘﺨﺎﺑﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ. نتایج ﻧﺸﺎن داد که 153 مفهوم در تعامل معنویت و تجاری‌سازی برند در 5 مقوله زمینه‌ای، 5 مقوله علّی، 3 مقوله مداخله‌ای، 3 مقوله راهبرد، 10 مقوله پیامد و 3 مقوله (ناهمسویی اقدامات کلان ملی با منافع ذی‏نفعان شهری، تضاد درون‏‌سازمانی و بین‏‌سازمانی و بهینه‏ سازی بخشی) به عنوان موانع اجرای راهبردها وجود دارد.

چکیده هدف مقاله حاضر، تعیین تأثیر مدل های رابطه‌ای بر ارزش مشارکت مشتری در صنعت هلتداری ایران می‌باشد. بدین منظور مشتریان وفادار هتل‌های پنج ستاره شمال غرب کشور بعنوان جامعه آماری انتخاب شدند و تعداد 533 مشتری با تکمیل پرسشنامه، در تحقیق مشارکت کردند. فرضیه‌های تحقیق با استفاده از تکنیک مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزارAMOS مورد آزمون قرار گرفت. یافته‌های تحقیق نشان داد مشتریانی که در تعامل خود با هتل از مدل رابطه‌ای غیراجتماعی استفاده می‌کند در ایجاد سه نوع ارزش (ارزش طول عمر، ارزش تاثیرگذاری و ارزش دانش) برای هتل مشارکت می‌کنند و مشتریان با مدلهای رابطه‌ای اشتراگذاری جمعی و تطبیق برابری علاوه بر ارائه ارزش طول عمر خود برای هتل، به ترتیب برای هتل از طریق دانش و تاثیرگذاری بر سایر افراد ارزش خلق می‌کنند. در نهایت مشتریان با مدل رابطه‌ای قیمت-گذاری بازار تنها از طریق ارائه ارزش طول عمر خود برای هتل ایجاد ارزش می‌کنند.