فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری

چکیده صاحبنظران جهانگردی را در انواع متعددی دسته بندی کرده اند. برخی از این دسته بندی ها که عبارتند از: جهانگردی انبوه و آلترناتیو؛ جهانگردی فرهنگی، اکوتوریسم و جهانگردی و ماجراجویانه؛ جهانگردی عادی و طبیعت گرا در نوشتار حاضر مورد بحث و بررسی قرار گرفته اند.
نکته قابل توجه در اکثر این طبقه بندیها در نظر گرفتن میزان بستگی به طبیعت بوده است. محافظت از طبیعت به عنوان میراث جمعی بشریت و سرمایه اساسی صنعت جهانگردی، باید در بطن سیاست های توسعه این صنعت مورد توجه قرار گیرد و هر یک از انواع مختلف جهانگردی، بخشی از مسئولیت حفظ محیط طبیعی را بر عهده داشته باشد.

چکیده باستان شناسی در راه شناخت فرهنگ و تمدنهای جوامع گذشته در طی یک قرن و نیم اخیر قدمهای بسیار بزرگی برداشته و روح تازه ای را در کالبد علوم اجتماعی و هنر دمیده است. اما تا چند دهه قبل بعد کاربردی آن کمتر مورد توجه قرار گرفته بود و اهداف باستان شناسی را شناخت فرهنگ و تمدن های باستان تشکیل می داد. ولی با کمی تامل می توان دریافت که باستان شناسی می تواند نقش بسیار سازنده ای در زندگی مردمان امروزی داشته باشد چرا که یافته های باستان شناسی گنجینه های تجربه مردمان باستان است.
در این مقاله باستان شناسی کاربردی در پنج بعد مورد بررسی قرار گرفته که عبارتند از:
1. کاربرد باستان شناسی در پرورش عمومی و آموزش و پرورش
2. کاربردهای تکنولوژی
3. کاربرد باستان شناسی در وحدت فرهنگی و ملی
4. کاربرد باستان شناسی در مدیریت منابع فرهنگی
5. کاربرد باستان شناسی در جلب جهانگرد فرهنگی

چکیده مداخله دولت ها در امور جهانگردی واقعیتی انکارناپذیر به شمار می رود. این صنعت قادر نیست بدون مداخله دولت ها به بقاء خود ادامه دهد زیرا:
- تنها دولت ها هستند که توان تامین ثبات سیاسی، امنیت، وضع قوانین و چارچوب های مالی مورد نیاز این بخش را دارا می باشند.
- تنها آنها قادرند خدمات و امکانات لازم و زیر ساخت های اساسی را فراهم نمایند.
- تنها دولت ها می توانند با سایر دول، مذاکره نموده و توافقاتی پیرامون مسائلی نظیر شکل مهاجرت ها یا پروازها و فرود در قلمرو ملی به عمل آورند.
حکومت ها دارای اقتدارند لیکن نحوه استفاده از قدرت، بستگی به عوامل زیادی از جمله فرهنگ سیاسی، حامیان قدرت سیاسی و اقتصادی و درک از صنعت جهانگردی دارد. دولت ها، اختیارات و وظایف خود را از طریق مدیریت بخش عمومی اعمال می نمایند و مدیریت بخش عمومی شامل تمامی مدیران از راس هرم قدرت تا سطح سرپرستان و کلیه سازمان های دولتی است که عملیات آنها به نحوی بر صنعت جهانگردی اثر میگذارد. دولتها در بخش جهانگردی به لحاظ اقتصادی آن دخالت می کنند چرا که پتانسیل این بخش از لحاظ جذب پول خارجی، قابل مقایسه با نفت و حتی جایگزین آن است.
صنعنت جهانگردی در هر دو بازار داخلی و بین المللی دارای ماهیتی بسیار رقابتی و ناپایدار است و صنعتی است آسیب پذیر که می تواند به سادگی به وسیله تغییر در سیاست ها و ادراکات عمومی تحت تاثیر قرار گیرد. این صنعت نسبت به هر آنچه در جهان می  گذرد حساس است و کلیه وقایعی که در سطح جهان روی می دهند به نوعی بر افت یا ارتقاء آن تاثیر می گذارند.
اصولا جهانگردی را باید در وهله نخست در آینه سیاست ها و برنامه های توسعه نگریست و در این راستا می بایست عوامل بسیاری را در توازن و تعادل نگاه داشت و سیاست های اقتصادی، اجتماعی، مالی و آموزشی خاصی را برگزید. ما در این مقاله، ضمن پرداختن به ویژگی های لازم این گونه سیاست ها، اصول کلی پذیرفته شده در صنعت جهانگردی را که توجه به آنها از سوی دولت ها و دستگاه های کارگزار، لازم و اساسی شناخته شده است مورد بررسی قرار می دهیم. این اصول عبارتند از: خدمات عمومی، منافع و علایق عمومی، کارایی، اثر بخشی و پاسخگویی که هر مورد برنامه ریزی خاص خود را می طلبد. اما آنچه در وهله اول مطرح می گردد این است که دولت ها به علل و دلایل گوناگون در صنعت جهانگردی مداخله می کنند و در هر مورد بنا به مقتضیات سیاسی خاص خود، توسعه این بخش را مدنظر قرار می دهند.

چکیده جهانگردی، سفر موقت پاره ای از مردمان است به مقصدی غیر از محل زندگی عادی خود. در واقع صنعت جهانگردی تعاملاتی بین جامعه میزبان و میهمان پدید می آورد که پیامد طبیعی آن بروز تغییر و تحول در کیفیت و سطح زندگی، الگوهای فرهنگی – رفتاری و نظام ارزشی، روابط خانوادگی، نگرش ها  ، آداب و سنن و به طور کلی تاثیر بر فرهنگ ساکنان محلی و یا گردشگران است. در این نوشتار، ضمن تشریح ارتباط فرهنگ و جهانگردی و نمایاندن نقش و اهمیت فرهنگ در توسعه این صنعت، به طرح دیدگاه های موافق و مخالف در باب پیامدها و آثار توسعه جهانگردی بر فرهنگ جوامع پرداخته می شود.

چکیده در طول قرون انسان ها با استفاده از عقل، امید و سخت کوشی محیط زیست طبیعی را به چشم اندازی از میراث فرهنگی تبدیل کرده اند. این چشم اندازها که آثار و میراث تمدن انسانی را نشان می دهند میراث فرهنگی بی قیمتی هستند که تقریبا غیر قابل جایگزین می باشند. شهرک ها و شهرهای تاریخی بدون تردید بهترین نمونه میراث فرهنگی و اجتماعی محسوب میگردند.
در دهه های اخیر درآمدهای ناشی از جهانگردی که تاثیرات مثبتی بر اقتصاد کشورهای جهانگرد پذیر و مقصدهای جهانگردی داشته است و شهرهای تاریخی جهان که نگهدارنده میراث فرهنگی و تاریخی غنی می باشند به سمت جهانگردی سوق داده شده اند از آن جمله می توان به شهرهای تاریخی ونیز، فلورانس، یورک، چستر، سولیتر و غیره اشاره نمود.

چکیده

چکیده

چکیده