فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری

چکیده با وجود اینکه امروزه جهانگردی به عنوان یکی از صنایع خدماتی برتر دنیا، روند رو به توسعه چشمگیری در پیش گرفته و نقش مهمی در اقتصاد بسیاری از کشورها ایفا می نماید در خصوص پیامدهای آن برای جوامع میزبان اختلاف نظرهایی وجود دارد. از این نظر که اغلب آثار اقتصادی آن را مثبت و تاثیرات فرهنگی آن را منفی تلقی می نمایند. از آنجایی که شناسایی آثار واقعی جهانگردی در ادراک و نگرش ساکنین و در توسعه این صنعت تاثیر بسزایی دارد در نتیجه موضوع مطالعات متعدد قرار گرفته است. مقاله حاضر به بررسی و تحلیل دیدگاه ساکنین مقصد های جهانگردی نسبت به آثار اقتصادی و فرهنگی این پدیده بر اساس پژوهش های انجام شده می پردازد.

چکیده واکنش جامعه بین المللی در برابر چگونگی ارتباطات جهانی ، تحلیل گران را بر آن داشت تا راهی به سوی تفاهم و همدلی ملتها بگشایند و با تلاش اندیشمندان و فرهیختگان ، فضای صلح و دوستی را برای استقرار صلح جهانی پایه گذاری کنند. این در حالی است که راهبردهای صلح و دوستی هنوز در قالب واژه ها و اصطلاحات فرهنگی دچار ابهام است. در راستای این حقیقت، صنعت گردشگری که به عنوان عامل موثر و نخستین گام برای ایجاد همدلی و درک مشترک از مفاهیم فرهنگی بین المللی به شمار می رود و جهان هزاره سوم سخت به آن نیازمند است توجه ملل مختلف را به خود معطوف داشته است. مهمترین عناصر این صنعت جامعه مهمان و میزبان است.
بسیاری از جوامع اصطلاحات فرهنگی را با منافعی که گردشگری در بر دارد تفسیر می کنند و تعامل فرهنگی و ارتباطات اکولوژیکی را که منجر به تغییر اجتماعی و تاثیر پذیری از فرهنگهای متعامل میزبان و مهمان می شود نادیده می گیرند.
با توجه به اهمیت موضوع، در این مقاله ضمن تبیین آثار و نتایج جانبی صنعت گردشگری بر فرایند توسعه، اثرات مثبت تعامل فرهنگی، و راههای آشنایی و معرفی هویت دینی، در صحنه گردشگری بین پرطرفدارترین ادیان الهی یعنی اسلام و مسیحیت بررسی و با هدف چگونگی نیل به راههای تفاهم و ایجاد همدلی میان این ادیان الهی، آن را مورد مطالعه قرار داده است. همچنین با تکیه بر آخرین آمارهای علمی و پژوهشی موجود، راهکارها و پیشنهادات مناسب، در تبیین مشترکات و تعامل فرهنگی و نیز شیوه های پیشگیری از آثار سوء این صنعت بر اساس ارتباطات غیر فرهنگی تشریح گردیده است تا در جهت تقویت و تحکیم مبانی صلح و دوستی میان این ادیان الهی به لحاظ شفاف سازی مشترکات با تعمیق بر نکات ویژه صنعت گردشگری گامی موثر برداشته شود.

چکیده در سالهای اخیر مقوله کیفیت خدمت، به ویژه در صنعت هتل داری اهمیت چشمگیری پیدا کرده است. ضرورت توجه به نقش مشتری در ادامه حیات هتلها موجب شده است که تصمیم گیران و برنامه ریزان، ایجاد یک نظام خدمت رسانی که قادر به تامین نیازها و تمایلات مشتری در تمام مدت حضور در هتل باشد را در دستور کار خود قرار دهند. خدمات و کیفیت آن هم اکنون به هسته مرکزی مطالعات و بررسی های مدیران و پژوهشگران این بخش تبدیل شده است. نظریه های پویا و مدل های مفهومی بسیاری به منظور تدوین اصولی برای تشریح شیوه عمل ارایه خدمات به دیگران و بهره گیری از خدمات ارایه شده توسط دیگران پیشنهاد شده اند. در هر صورت این دانش یک الزام اجتناب ناپذیر برای ارزیابی کیفیت خدمات به شمار می رود.
در این مقاله تلاش می شود یک ابزار بر خط برای کنترل فاصله بین کیفیت مورد انتظار و کیفیت مشاهده شده یک خدمت پیشنهاد شود. منظور از اصطلاح بر خط، ارزیابی خدمت در طول فرایند ارایه آن است. ابداع اصلی در این روش، تدوین دستور العمل اجرایی جمع آوری داده ها و نحوه پردازش آنها است.

چکیده تمرکز اصلی مقاله حاضر بر کیفیت خدمات است و با بحث در مورد مدلهای عمومی پذیرفته شده در مورد کیفیت خدمات آغاز و سپس تعدیلاتی که در مورد آنها اعمال شده است شرح داده می شود که این تعدیلات دو گونه هستند: نخست، بر حسب مشخصه های کیفیت خدمات و سپس بر اساس ماهیت انتظارات مشتریان. در پایان مدلی ارایه می شود که روابط بین خدمت ارایه شده، کیفیت دریافت شده خدمت و سایر مفاهیم ارزیابی خدمات، یعنی رضایتمندی و ارزش خدمات را در بر می گیرد.

چکیده شیوه های مختلفی برای گردشگری وجود دارد که اساسا بر اساس ذوق، سلیقه و قدرت خریدار بوجود آمده و با یکدیگر متفاوت هستند. در این نوشتار به بررسی گردشگری اجتماعی که یکی از شیوه های گردشگری است پرداخته شده است. گردشگری اجتماعی نوعی از گردشگری است که با کمک دولت و سازمان های ذیصلاح انجام می شود و گردشگرانی را که خود به تنهایی قادر به تامین هزینه های مسافرت نیستند مدد می رساند. در این نوع گردشگری هزینه های سفر عموما توسط اتحادیه های کارگری، دولت، شرکت های حمل و نقل عمومی، هتلها یا انجمن ها تامین می گردد. بنابراین در گردشگری اجتماعی کسانی که مورد یاری قرار میگیرند عبارتند از : گروه هایی از افراد با درآمد پایین، سن بالا یا کارکنان سازمان هایی که کمک هزینه یا بنهای مربوط به تعطیلات به آنها تعلق می گیرد.

چکیده