فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری

چکیده در این پژوهش با هدف تحلیل نظام‌مند مدل‌های سفر مشتری در بستر گردشگری دیجیتال، با بهره‌گیری از رویکرد مفهومی «قیف پارادایم» به دسته‌بندی، تحلیل و ترکیب یافته‌های پیشین پرداخته شده است. این چارچوب امکان تمایز میان سطوح مختلف دانش از داده‌های تجربی تا مفاهیم بنیادی را فراهم می‌سازد. با استفاده از الگوی مرور سیستماتیک بولاند و همکاران (2013)، 12 مقاله علمی منتخب در چهار سطح مشاهدات، متدهای تحلیلی، تئوری‌های خاص و فرضیات پایه طبقه‌بندی و بررسی شدند. نتایج حاکی از تمرکز غالب بر داده‌های تجربی و غفلت از سطوح نظری است. همچنین فقدان مطالعات مروری مستقل، نیاز به پژوهش‌های جامع‌تر را برجسته می‌کند. فناوری‌های دیجیتال و تعاملات آنلاین در شکل‌گیری مدل‌های تصمیم‌گیری مشتریان نقش کلیدی دارند و مسیرهایی نو برای تحقیقات آتی در حوزه‌هایی چون هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و کلان‌داده‌ها پیشنهاد می‌شود.

چکیده اعتماد آغاز هر نوع رابطه دوطرفه و از عناصر اصلی مورد نیاز در انجام دادوستد است. ارتباط بین خریدار و فروشنده الکترونیکی که از طریق اینترنت به انجام مبادلاتمیپردازند، جدا از این مسئله نبوده و اعتمادسازی در بخش گردشگری الکترونیک میتواند نقش بسزایی در جذب گردشگران ایجاد کرده و بهعنوان استراتژی مناسبی در ایجاد مزیت رقابتی مورد استفاده قرار گیرد. از این رو، پژوهش حاضر بر آن است تا به بررسی عوامل تأثیرگذار بر اعتماد الکترونیک در بخش گردشگری بپردازد. پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر، کاربرانی است که حداقل یکبار از سایتهای گردشگری خدمات دریافت نمودند. تعداد نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران 384 نمونه محاسبه شد که در مجموع 388 پرسشنامه جمعآوری گردید. ابزار گردآوری و SPSS اطلاعات پرسشنامه میباشد و برای تجزیه و تحلیل دادههای جمعآوری شده از نرمافزارهای 16 استفاده شده است. نتایج نشاندهنده رابطه مثبت و معنادار تجربه خرید، آشنایی با سایت، AMOS18 قدرت برند، حریم خصوصی، امنیت، سفارشیسازی با اعتماد الکترونیکمیباشد.از این رو، با شناسایی این عوامل میتوان راهکارهایی برای افزایش اعتماد کاربران به آژانسهای مسافرتی ارائه داد.