1. آذرفر، عادل، فرجی، حجت (1389). علم مدیریت فازی. انتشارات مهربان، تهران.
2. بوزرجمهری، خدیجه، واعظ طبسی، علی (1400). بررسی و اولویتبندی متغیرهای تأثیرگذار بازاریابی در جذب گردشگران مطالعه موردی: روستاهای بخش مرکزی شهرستان کاشمر. نشریه علمی مطالعات برنامهریزی سکونتگاههای انسانی، 16(2)، 252-237. https://sid.ir/paper/1031212/fa
3. حسینیکلکوه، سید عادل، حبیبی، روزبه (1394). بررسی تأثیر عوامل آمیخته بازاریابی (P4) در افزایش جذب گردشگر (مطالعه موردی شهرک تاریخی ماسوله). مجله جغرافیایی فضای گردشگری، 4(15)، 105-125. https://sid.ir/paper/214180/fa
4. روستاییحسینآبادی، عادل، قلیپورسلیمانی، علی، شبگومنصف، محمود، دلافروز، نرگس (1399). بازاریابی قابلیتهای فرهنگی- تاریخی، گردشگری شهری مطالعه موردی: استان گیلان. نشریه گردشگری شهری، 7(4)، 21-33.DOI: 10.22059/JUT.2021.313854.855
5. زکاوتی، فروغ، آندرواژ، لیلا، زرینجویی، سهیلا (1403). مدل کیفی بازاریابی گردشگری سلامت و تأثیر آن در جذب گردشگر در دهکدههای سلامت مبتنی بر نظریه برخاسته از داده. فصلنامه علمی-پژوهشی گردشگری و توسعه، 13(1)، 1-18. DOI: 10.22034/jtd.2023.382998.2731
6. سیدنظری، مریم، کوهستانی، حسین، کاظمیه، فاطمه، دشتی، قادر (1404). شناسایی عوامل پیشران و بازدارنده بازاریابی گردشگری روستایی در ایران از دیدگاه خبرگان. جغرافیا و روابط انسانی، 8(2)، 218-242. DOI: 10.22034/GAHR.2024.463085.2173
7. شیخی، داود، پازکی، معصومه (1396). ارزیابی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر بازاریابی گردشگری روستایی با استفاده از مدل آمیخته بازاریابی (7p) (مورد مطالعه: دهستان جوزان، شهرستان ملایر). فصلنامه پژوهشهای روستایی، 8(3)، 488-501. DOI: 10.22059/jrur.2017.63478
8. صالحی، هما، زارع، حامد (۱۳۹۵). تأثیر بازاریابی گردشگری باغفین در توسعه اقتصادی شهر کاشان. پژوهشهای علوم جغرافیایی، معماری و شهرسازی، ۱(۱)، ۳۶-۵۱. https://civilica.com/doc/707375/
9. طالقانی، محمد، مهدیزاده، مهران (1395). بررسی تأثیر متغیر تعدیلگر بازاریابی الکترونیک بر رابطه بین قابلیتهای بازاریابی و عملکرد شرکتها. مدیریت بازرگانی، 8(2)، 355-374. DOI: 10.22059/jibm.2016.58696
10. عظیمییانچشمه، آرزو (1397). بررسی موانع و فرصتهای صنعت گردشگری با تأکید بر بازاریابی گردشگری بر اساس آمیخته بازاریابی خدمات P7. پایاننامه کارشناسی ارشد. دانشگاه پیامنور.
11. فتحیان، محمد، اوجی، محمدحسین (1399). عوامل مؤثر بر سنجش عملکرد بازاریابی وابسته بر خط در صنعت گردشگری. فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری، 15(51)، 253-279. DOI: 10.22054/tms.2020.19683.1543
12. نوری، الناز، کاکائی، حمید، دامنکشیده، مرجان (1401). طراحی مدل بازاریابی در سازمان صنعت، معدن و تجارت ایران با رویکرد تحلیل تم. پژوهشنامه اقتصاد و کسبوکار، 13(24)، 59-51. https://journals.iau.ir/article_694235_5c9c57ab95f9ded1c0327827431389af
13. الهیاری، سمیرا، تاجزادهنمین، ابوالفضل، بدیعزاده، علی، پورفرج، اکبر (1396). تأثیر پایشگری محیطی و برنامهریزی بازاریابی بر بهرهوری بازاریابی مقاصد گردشگری روستایی. فصلنامه مطالعات رفتاری در مدیریت، 8(16)، 90-77. https://ensani.ir/fa/article/467969
14. Ayhan, Ç. K., Taşlı, T. C., Özkök, F., & Tatlı, H. (2020). Land use suitability analysis of rural tourism activities: Yenice, Turkey. Tourism Management, 76, 103949. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2019.07.003
15. Bayrak, M.M. (2022). Does Indigenous tourism contribute to Indigenous resilience to disasters? A case study on Taiwan’s highlands, Progress in Disaster Science 14, 100220. https://doi.org/10.1016/j.pdisas.2022.100220
16. Beritelli, P., & Laesser, C. (2018). Destination logo recognition and implications for intentional destination branding by DMOs: A case for saving money. Journal of Destination Marketing and Management, 8, 1-13. https://doi.org/10.1016/j.jdmm.2016.08.010
17. Cavalli-Sforza, V., & Ortolano, L. (1984). Delphi forecasts of land-use-transportation interactions. Journal of Transportation Engineering, 110(3), 324-339. https://doi.org/10.1061/(ASCE)0733-947X(1984)110:3(324)
18. Cheng, C. H. & Lin, Y. (2002). Evaluating the best main battle tank using fuzzy decision theory with linguistic criteria evaluation. European Journal of Operational Research, 142(1), 174-186. https://ideas.repec.org/a/eee/ejores/v142y2002i1p174-186.html
19. Cheng, H., Yang, Z., & Liu, S. J. (2020). Rural stay: A new type of rural tourism in China. Journal of Travel and Tourism Marketing, 37(6), 711-726. https://doi.org/10.1080/10548408.2020.1812467
20. Hsu, Y. L., Lee, C. H., & Kreng, V. B. (2010). The application of Fuzzy Delphi method and fuzzy AHP in lubricant regenerative technology selection. Expert Systems with Applications, 37(1), 419–425. https://doi.org/10.1016/j.eswa.2009.05.068
21. Huang, Y. (2024). Study on the township sage culture for enhancing the economic development of rural tourism. International Journal of Social Sciences and Public Administration, 3(2), 367-373. https://doi.org/10.62051/ijsspa.v3n2.45
22. Ishikawa, A., Amagasa, M., Shiga, T., Tomizawa, G., Tatsuta, R., & Mieno, H. (1993). The max– min Delphi method and fuzzy Delphi method via fuzzy integration. Fuzzy Sets and Systems, 55(3), 241–253. https://doi.org/10.1016/0165-0114(93)90251-C
23. Kardaras, D. K., Karakostas, B., & Mamakou, X.J. (2013). Content presentation personalisation and media adaptation in tourism web sites using Fuzzy Delphi Method and Fuzzy Cognitive Maps. Expert Systems with Applications, 40(6), 2331-2342. https://doi.org/10.1016/j.eswa.2012.10.031
24. Król, K., & Zdonek, D. (2024). Digital artefacts of rural tourism: The case study of Poland. Global Knowledge, Memory and Communication, 73(3), 258-273. https://doi.org/10.1108/GKMC-03-2022-0052
25. Korstjens, I., & Moser, A. (2018). Series: Practical guidance to qualitative research. Part 4. Trustworthiness and publishing. European Journal of General Practice, 24(1), 120–124. https://doi.org/10.1080/13814788.2017.1375092
26. Lamberty Papilaya, R., & Gerald Talakua, E. (2023). Faktor yang mempengaruhi biaya perjalanan wisata pantai ako di desa Jikumerasa kabupaten Buru. Papalele, 7(1), 57-66. https://doi.org/10.30598/papalele.2023.7.1.57
27. Mehrad A., Sharma, K., Patil, R., Wilson, W. M., & Moustansir, A. (2023). International tourism policy and development: Indian tourism policy. The Journal of Social Sciences Research, 19, 27-40. doi: https://doi.org/10.24297/jssr.v19i.9386
28. Mihailović, B., & Moric, I. (2012). The role of marketing philosophy in rural tourism development. Tourism and Hospitality Management, 18(2), 267-279. https://doi.org/10.20867/thm.18.2.7
29. Molina Martinez, R., Ochoa Galvan, M., & Gil Lafuente, A. M. (2014). Public policies and tourism marketing. An analysis of the competitiveness on tourism in Morelia, Mexico and Alcala de Henares. Spain. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 148, 146-152. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.07.028
30. Morrison, A. M. (2013). Marketing and managing tourism destinations. Routledge.
31. Okoli, C., & Pawlowski, S. (2004). The Delphi method as a research tool: An example, design considerations and applications. Information & Management, 42(1), 15-29. https://doi.org/10.1016/j.im.2003.11.002
32. Purbasari, N., & Manaf, A. (2018). Comparative study on the characteristics of community-based tourism between Pentingsari and Nglanggeran tourism village, special region Yogyakarta. E3S Web of Conferences, 31, 09007. https://doi.org/10.1051/e3sconf/20183109007
33. Ritonga, H. M., Setiawan, N., Fikri, M. E., Ritonga, C. P., M. Hakim, T., Sari, M. M., Rossanty, Y., & Nasution, M. D. T. P. (2018). Rural tourism marketing strategy and swot analysis: A case study of bandar pasir mandoge sub-district in north sumatera. International Journal of Civil Engineering and Technology (IJCIET), 9(9), 1617–1631.
34. Sarker, M. A. H., Aimin, W., & Begum, S. (2012). Investigating the impact of marketing mix elements on tourists ‘satisfaction: An empirical study on east lake. European Journal of Business and Management, 4(7), 273-282.
35. Su, A. (2020). Tourism marketing innovation management model based on big data. Journal of Physics: Conference Series, 1744, 042141. https://doi.org/10.1088/1742-6596/1744/4/042141
36. Wolfe, M. J., & Crotts, J. C. (2011). Marketing mix modeling for the tourism industry: A best practices approach. International Journal of Tourism Sciences, 11(1), 1-15. https://doi.org/10.1080/15980634.2011.11434633
