فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری

شماره جاری

بر اساس شماره‌های نشریه

بر اساس نویسندگان

بر اساس موضوعات

نمایه نویسندگان

نمایه کلیدواژه ها

درباره نشریه

اهداف و چشم انداز

اصول اخلاقی انتشار مقاله

تفاهم نامه

بانک ها و نمایه نامه ها

پیوندهای مفید

پرسش‌های متداول

فرایند پذیرش مقالات

اطلاعات آماری نشریه

اخبار و اعلانات

راهنمای نگارش

فایل ها

راهنمای ثبت نام درPublons

آیین نامه نشریات علمی

شیوه نامه ارزیابی نشریات علمی

آیین نامه اجرایی قانون پیگیری و مقابله با تقلب در تهیه آثار علمی

چارچوب مفهومی حکمروایی اجرای خط‌مشی گردشگری با رویکرد نهادگرایی گفتمانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی مدیریت دولتی، گرایش تطبیفی و توسعه، دانشگاه علامه طباطبایی

2 هیئت علمی/علامه طباطبایی

3 دانشیار، مدیریت دولتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران

4 عضوهیأت علمی دانشگاه علامه طباطبائی- گروه مدیریت جهانگردی

چکیده

با وجود تحقیقات گسترده در حوزه‌های مرتبط اما متمایز «حکمروایی گردشگری» و «اجرای خط‌مشی گردشگری»، ادبیات پژوهشی این حوزه‌ها از سه محدودیت شامل فقدان تحلیل‌ نظام‌مند تعامل پویای این دو حوزه، نادیده گرفتن نقش گفتمان‌ها در شکل‌دهی به فرآیندهای اجرایی و عدم چارچوب یکپارچه تبیین ابعاد نهادی و گفتمانی رنج می‌برد. بنابراین، نیاز به پژوهشی ترکیبی با عنوان «حکمروایی اجرای خط‌مشی گردشگری با رویکرد نهادگرایی گفتمانی» احساس و تحلیل آن با استفاده از روش مرور نظام‌مند ادبیات 22 مطالعه منتخب در بازه زمانی 2024-2015 صورت پذیرفت. نتایج پژوهش در غالب چهار بُعد اصلی شناسایی شد: 1) بُعد کیستی: کنشگران دولتی و خصوصی نقش محوری و کنشگران عمومی، مردمی و حرفه‌ای نقش مکمل ایفا می‌کنند؛ 2) بُعد چرایی: حاکی از گذار از رویکردهای صرفا اقتصادی به سمت پارادایم‌های تعاملی و توسعه پایدار است؛ 3) بُعد چیستی: بر ضرورت توازن بین اهداف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی تأکید دارد و 4) بُعد چگونگی: در آن ابزارهای مشارکتی، اقتصادی و ساختاری به‌عنوان محرک‌های اصلی و ابزارهای فرهنگی و قانونی به‌عنوان تقویت‌کننده‌ها عمل می‌نمایند؛ همچنین، شیوه مشارکتی به‌عنوان شیوه غالب حکمروایی اجرای خط‌مشی گردشگری، هنگامی که با مکانیسم‌های مدیریت یکپارچه و قواعد قانونی مناسب ترکیب شود، می‌تواند به افزایش پایداری و انسجام خط‌مشی‌ها بینجامد. چارچوب مفهومی پژوهش با ترکیب الگوی چهاربُعدی دانش و رویکرد نهادگرایی گفتمانی نه‌تنها خلأهای موجود در ادبیات پژوهش را پر می‌کند، بلکه ابزار بهبود حکمروایی اجرای خط‌مشی گردشگری در سطوح مختلف را ارائه می‌نماید.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

The Conceptual Framework for Governance of Tourism Policy Implementation through a Discursive

نویسندگان [English]

  • mohammad mohammadipoor 1
  • Gholamreza Kazemian 2
  • Hossein Aslipour 3
  • Esmaeil Ghaderi 4

1 The Student of PhD, Public Administration, Comparative and Development Orientation, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran.

2 Associate Professor, Urban Management, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran.

3 Associate Professor, Public Administration, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran.

4 Associate Professor, Tourism Management, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran.

چکیده [English]

Despite extensive research on the related yet distinct fields of “tourism governance” and “tourism policy implementation,” the existing literature continues to exhibit three major limitations: the absence of systematic analysis of the dynamic interaction of these two areas, insufficient attention to the role of discourse in shaping implementation processes, and the lack of an integrated framework for explaining institutional and discursive dimensions. in response to these gaps, this study proposes the combined research domain of ​“governance for tourism policy implementation through a discursive institutional approach”. The study examines this domain through a systematic literature review and the analysis of 22 selected studies published between 2015-2024. The research findings mainly identify four main dimensions: 1) Who dimension: government and private actors play a central role and public, NGO, and professional actors play a complementary role; 2) Why dimension, which indicates a transition from purely economic approaches to interactive paradigms and sustainable development; 3) What dimension, which emphasizes the need for a balance between economic, social, and cultural goals; and 4) How dimension, in which participatory, economic, and structural tools act as the main drivers and cultural and legal tools as reinforcers; also, the participatory approach as the dominant governance model for tourism policy implementation, when combined with integrated management mechanisms and appropriate legal frameworks, can lead to increased sustainability and coherence of policies. By combining the four-dimensional knowledge model and the discursive institutional approach, the research’s conceptual framework not only fills gaps in the research literature but also provides an analytical tool for evaluating and improving governance systems for tourism policy implementation at different levels.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Tourism governance
  • tourism policy implementation
  • governance of tourism policy implementation
  • discursive institutionalism
  • systematic review
مراجع
  1. اسدی، علیرضا، بیات، ناصر (۱۳۹۶). تحلیل محتوای کیفی گفتمان توسعه گردشگری ادبی در ایران. گردشگری شهری، ۴ (1)، ۱۴-۱. https://doi.org/22059/jut.2017.61994
  2. *امینیان، ناصر، سیدنقوی، میرعلی (۱۳۹۷). ارائه الگوی حکمروایی مطلوب گردشگری در ایران. فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری، ۲۴‌، ۱۰۲-۶۷. https://doi.org/.10.22054/tms.2018.9018
  3. دانایی‌فرد، حسن، جاوید، سید داریوش، فانی، علی‌اصغر (۱۳۹۱). ارتقای ظرفیت گردشگری جمهوری اسلامی ایران: تحلیلی بر ابزارهای خط‌مشی‌گذاری ملی گردشگری. فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری، 7(19)، ۲۴-۱.
  4. زینی‌وندمقدم، رضا، باقرزاده، محمدرضا، قلی‏پورکنعانی، یوسف، متانی، مهرداد، عارف‎نژاد، حسن (۱۴۰۰). طراحی مدل اجرای خط‌مشی‌های وزارت آموزش‎‌وپرورش با استفاده از روش مدل‌سازی ساختاری تفسیری. فصلنامه خط‌مشی‌گذاری عمومی در مدیریت، 12(42)، ۸۴-۶۷.
  5. *سمیعی، سحر، غیاثیان، مریم‏سادات (۱۳۹۴). تحلیل گفتمان مدیران و نخبگان کشور درباره صنعت گردشگری در ایران. فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری،10(31)، ۱۸-۱. https://doi.org/1001.1.23223294.1394.10.31.1.2
  6. *ضیائی، محمود، عباسی‏کارجگان، داوود، کاظمیان، غلامرضا، کروبی، مهدی (1394). شناسایی و تعیین ابعاد الگوی مدیریت گردشگری شهر تهران. اقتصاد و مدیریت شهری، 4(13)، 121-144. https://sid.ir/paper/240301/fa
  7. *کاظمیان، غلامرضا، ضیائی، محمود، یاوری‏گهر، فاطمه، بابائی، یاور (۱۴۰۰). توسعه مکمل‌گرای گردشگری: رویکردی نوین در توسعه منطقه‌ای. نشریه علمی جغرافیا و برنامه‌ریزی، 26(79)، ۳۳۵-۳۰۷. https://doi.org/22034/gp.2021.45143.2808
  8. * عامری‎گلستان، متین (1402). مفهوم‌سازی الگوی حکمرانی همکارانه آب در ایران (رساله دکتری). تهران، دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده مدیریت و حسابداری.
  9. فرزین، محمدرضا، حسن‌پور، محمود، محمودزاده، سید مجتبی، عرب‎مازاریزدی، علی (۱۳۹۹). تحلیلی نهادگرایانه بر فضای کسب‌وکار و کارآفرینی بخش. فصلنامه علمی مطالعات مدیریت گردشگری، ۳۴-۱. https://doi.org/22054/tms.2020.42394.2139
  10. *قادری، اسماعیل، باقری، فاطمه، فرزین، محمدرضا، کاظمیان، غلامرضا (۱۳۹۷). مدیریت گردشگری ساحلی؛ تحلیل رویکرد یکپارچه. فصلنامه علمی- پژوهشی گردشگری و توسعه، 7(4)، ۱۷۵-۲۰۴. https://doi.org/10.22034/jtd.2018.144703.1486
  11. *لدنی، عباس، پوراحمد، احمد، زیاری، کرامت‌الله، فرهودی، رحمت‌الله، زنگنه‏شهرکی، سعید (1402). مدیریت یکپارچه نواحی ساحلی با رویکرد حکمرانی خوب (نمونه موردی جزیره کیش). تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 23(68)، 259-277. https://doi.org/10.52547/jgs.23.68.259
  12. متقی، سمیرا، طهماسبی، محمدرضا (1403). بررسی وضعیت گردشگری در ایران از منظر حکمرانی خوب. برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری، ۱۴)۵۲(، ۹۵–۱۱۵. https://doi.org/22080/jtpd.2025.28288.3953
  13. Adebayo, A. (2018). Governance and community participation in the Nigerian tourism sector: A stakeholder analysis [Doctoral dissertation]. Canterbury Christ Church University.
  14. Adzariat, N., Pratama, M. A., & Leksmanawati, W. (2023). Managing risks in collaborative governance environment: A literature review. Journal of Management, 13(5), 3530-3540.
  15. Aguinis, H., Kraus, S., Pocek, J., Meyer, N., & Jensen, S. H. (2023). The why, how, and what of public policy implications of tourism and hospitality research. Tourism Management, 97, 104720. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2023.104720
  16. Albrecht, E. (2018). Discursive struggle and agency—Updating the Finnish peatland conservation network. Social Sciences, 7(10), 177. https://doi.org/10.3390/socsci7100177
  17. Bhuiyan, M. A., Zhang, Q., Xuan, W., Rahman, M. K., & Khare, V. (2023). Does good governance promote sustainable tourism? A systematic review of PESTEL analysis. Business & Economics, 3, 33. https://doi.org/10.1007/s43546-022-00408-x
  18. Bianchi, C., Nasi, G., & Rivenbark, W. C. (2021). Implementing collaborative governance: Models, experiences, and challenges. Public Management Review, 23(11), 1581-1589. https://doi.org/10.1080/14719037.2021.1878777
  19. Bichler, B. F., & Lösch, M. (2019). Collaborative governance in tourism: Empirical insights into a community-oriented destination. Sustainability, 11(23), 6673. https://doi.org/10.3390/su11236673
  20. Bock, I. A., Costa, R., Rodrigues, C., & Macke, J. (2021). Examining the concept of governance in tourism research. Tourism and Hospitality Management, 26(3), 629-668. https://doi.org/10.20867/thm.27.3.9
  21. , M. (2020). Cracking the code: How discursive structures shape climate engineering research governance, Environmental Politics, 29(5), 890-916. https://doi.org/10.1080/09644016.2019.1670987
  22. Bono i Gispert, O., & Anton Clave, S. (2020). Dimensions and models of tourism governance in a tourism system: The experience of Catalonia. Journal Of Destination Marketing & Management, 17, 100465. https://doi.org/10.1016/j.jdmm.2020.100465
  23. Butt, A. I. (2019). Public policy and ideation. In H. M. Grimm (Ed.), Public policy research in the global south: A cross-country perspective (pp. 67–84). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-030-06061-9_5
  24. Cairney, P. (2019). Understanding public policy: Theories and issues (2nd ed.). Bloomsbury Publishing.
  25. Duran, C. (2013). Governance for the tourism sector and its measurement. UNWTO Statistics and TSA Issue Paper Series STSA/IP/2013/01. http://statistics.unwto.org/en/content/papers
  26. Fathani, A. T., Azmi, N. A., Purnomo, E. P., Tham, S. A., & Ahmad, R. (2023). A systematic review of tourism governance: Sustainable tourism governance model post COVID-19. Jurnal Borneo Administrator, 19(1), 35-50. https://doi.org/10.24258/jba.v19i1.1125
  27. Ganter, S. A., & Löblich, M. (2021). Discursive media institutionalism: Assessing Vivien A. Schmidt’s framework and its value for media and communication studies. International Journal of Communication, 15, 2281-2300. http://dx.doi.org/10.17169/refubium-31309
  28. Genus, A. (2014). Governing sustainability: A discourse-institutional approach. Sustainability, 6(1), 283–300. https://doi.org/10.3390/su6010283
  29. Goeldner, C. R., & Ritchie, J. R. B. (2015). Tourism: Principles, practices, philosophies (12th ed.). John Wiley & Sons.
  30. Hill, M., & Hupe, P. (2014). Implementing public policy: An introduction to the study of operational governance (3rd ed.). Sage.
  31. Hudson, B., Hunter, D., & Peckham, S. (2019). Policy failure and the policy-implementation gap: Can policy support programs help? Policy Design and Practice, 2(1), 1-14. https://doi.org/10.1080/25741292.2018.1540378
  32. Kamkhaji, C. J., & Radaelli, M. C. (2021). Don’t think it’s a good idea! Four building sites of the ‘ideas school’. West European Politics, 45(4), 841–862. https://doi.org/10.1080/01402382.2021.1959751
  33. Kazaryanz, I. G., Eremenko, I. A., Tkachenko, M. A., & Suhovenko, A. V. (2018). Institutional formation to develop tourism and recreation clusters. European Research Studies Journal, 21(1), 167-177.
  34. Khan, A., Bibi, S., Lorenzo, A., Lyu, J., & Babar, Z. (2020). Tourism and development in developing economies: A policy implication perspective. Sustainability, 12(4), 1618. https://doi.org/10.3390/su12041618
  35. Lee, H., & Zhao, Y. (2024). Reframing cultural governance through discursive institutionalism: The case of heritage tourism policy. Journal of Public Policy and Administration, 8(2), 45–55.
  36. Leipold, S., Feindt, P.H., Winkel, G., & Keller, R. (2019). Discourse analysis of environmental policy revisited: Traditions, trends, perspectives. Journal of Environmental Policy & Planning. 21 (5), 445–463. https://doi.org/10.1080/1523908X.2019.1660462
  37. Lundvall, B.-Å., Rasmussen, P., & Lorenz, E. (2008). Education in the learning economy: A European perspective. Policy Futures in Education, 6(6), 681-691. https://doi.org/10.2304/pfie.2008.6.6.681
  38. Maron, A., & Benish, A. (2021). Power and conflict in network governance: Exclusive and inclusive forms of network administrative organizations. Public Management Review, 24(11), 1758–1778. https://doi.org/10.1080/14719037.2021.1930121
  39. Musri, & Erbara, A. (2022). Systematic literature review: Implementasi prinsip-prinsip administrasi keuangan di Indonesia. JIEE: Jurnal Ilmiah Ekotrans & Erudisi, 2(1), 1–10. https://doi.org/10.31933/jiee.v2i1.554
  40. Nadjib, M. A., & Hidayah, A. N. (2022). Implementation of collaborative governance in the tourism sector (Case study of Wakatobi tourism governance forum). International Conference on Social and Political Development Issues (ICONIDS), 95-108.
  41. Rambaree, B. B. (2021). Discourse and power in the institutionalisation of corporate social responsibility (CSR): A comparative perspective. Cogent Social Sciences, 7(1), 1852673. https://doi.org/10.1080/23311886.2020.1852673
  42. Roxas, F. M. Y., Rivera, J. P. R., & Gutierrez, E. L. M. (2020). Mapping stakeholders’ roles in governing sustainable tourism destinations. Journal of Hospitality and Tourism Management, 45, 387-398. https://doi.org/10.1016/j.jhtm.2020.09.005
  43. Sadat, A., & Lawelai, H. N. (2025). Optimizing sustainable tourism governance and its impact on employment opportunities through a dynamic governance approach. Journal of Information Systems Engineering & Management, 10(27), 965-979. https://doi.org/10.52783/jisem.v10i27s.4756
  44. Schmidt, V. A. (2008). Discursive institutionalism: The explanatory power of ideas and discourse. Annual Review of Political Science, 11(1), 303-326. https://doi.org/10.1146/annurev.polisci.11.060606.135342
  45. Schmidt, V. A. (2023). Encyclopedia of public policy. Springer Nature. https://doi.org/10.1007/978-3-030-90434-0
  46. Sharpley, R. (2022). Sustainable tourism governance: Local or global? Tourism Recreation Research. 48(5), 809-812. https://doi.org/10.1080/02508281.2022.2040295
  47. Swinkels, M. (2020). How ideas matter in public policy: A review of concepts, mechanisms, and methods. International Review of Public Policy, 2(3), 281-316. https://doi.org/10.4000/irpp.1343
  48. Wahjudewantia, A. S., Tjakraatmajaa, J. H., & Anggoro, Y. (2021). Knowledge management strategies to improve learning and growth in creative industries: A framework model. Budapest International Research and Critics Institute-Jurnal (BIRCI Journal), 4(2), 1903–1915. https://doi.org/10.33258/birci.v4i2.1876
  49. Wardani, P. A., Kamiliyah, U. H., & Farhan, M. (2023). Community-based tourism optimization through institutional entrepreneurship in Sidomulyo Tourism Village. Journal of Enterprise and Development, 5(1), 102-122. https://doi.org/10.20414/jed.v5i1.6846
فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری
دوره 21، شماره 73 - شماره پیاپی 73
فروردین 1405
صفحه 37-86
فایل ها
هم رسانی
ارجاع به این مقاله
آمار