ارزیابی و تحلیل جایگاه برندگردشگری استان فارس بر پایه هویت رقابت پذیری ملی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات علوم انسانی دکتر علی شریعتی دانشگاه فردوسی مشهد

2 استادیار گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات، دانشگاه لرستان، خرم آباد

3 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده ادبیات علوم انسانی دکتر علی شریعتی دانشگاه فردوسی مشهد.

چکیده

با توجه به شرایط رقابت‌پذیری جهانی، برند سازی پتانسیل‌های گردشگری در جهت‌دهی منابع و جذب سرمایه‌گذاری‌های صنعت توریسم از اهمیت بسزایی برخوردار است و امروزه اکثر کشورها و شهرها با برنامه‌ریزی در این زمینه سعی در ارزآوری بیشتر با استفاده از این صنعت سبز هستند. بنابراین در پژوهش حاضر با توجه به پتانسیل‌های بالای استان فارس درزمینه گردشگری تاریخی درصدد ارزیابی از برند گردشگری استان فارس بر اساس سند توسعه گردشگری این استان در سال 1404 و بر پایه رقابت‌پذیری ملی هستیم. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و هدف کاربردی است. داده‌ها و اطلاعات موردنیاز از منابع کتابخانه‌ای و اسنادی (سند توسعه گردشگری استان فارس) و به‌صورت پیمایشی (پرسشنامه- مصاحبه) جمع‌آوری‌شده است. نتایج به‌دست‌آمده نشان می‌دهد استان فارس درزمینه دو پارامتر جذب گردشگر و برند سازی گردشگری به ترتیب با امتیاز 5/3 و 3 از 5 امتیاز ممکن نقشه رقابتی، پایین‌تر از مشهد و در حالت رقابت فشرده با استان اصفهان و بالاتر از سایر رقبای ملی و منطقه‌ای (خوزستان، یزد و کرمان) قرار دارد. نتایج نقشه تناسبی نشان می‌دهد که مهم‌ترین عوامل کلان تأثیرگذار بر توسعه و برند سازی گردشگری استان فارس عبارت‌اند از؛ مدیریت کلان کشور، کمبود اعتبارات، نگاه سیاسی به گردشگری تاریخی استان فارس، محدودیت‌های جامعه اسلامی و تحریم‌های بین‌المللی است. همچنین مهم‌ترین قابلیت‌های استان فارس که دارای 4 ویژگی(VIRO) نادر بودن، تکرارناپذیر، غیرقابل تقلید و باارزش هستند عبارت‌اند از؛ وجود حرم حضرت شاه‌چراغ، آرامگاه شخصیت‌ها و مفاخر ملی، بناهای تاریخی استان فارس؛ بنابراین با توجه به این منابع و متغیرهای کلان تأثیرگذار بر برند سازی گردشگری استان فارس نقشه تناسب راهبردی ترسیم گردید و راهکارهای مناسب پیشنهادشده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Evaluating and Analyzing the Tourism Brand Position of Fars Province Based on the Identity of National Competitiveness

نویسندگان [English]

  • Barat Ali Khakpour 1
  • Hamed abbasi 2
  • nemat shakarami 3
1 ostad
2 ostad
3 student
چکیده [English]

Considering the global competitive environment, branding tourism potential is important in directing resources and attracting investment. Today, most countries and cities are planning to earn foreign exchange using this green industry. Therefore, in this research, considering the high potential of Fars province in the field of historical tourism, we seek to evaluate the tourism brand of Fars province based on the tourism development document of this province in 1404 and national competitiveness. In terms of the methodology, this is a descriptive-analytical and in terms of the purposes, this is an applied research. The required data and information collected using library and documentary sources (tourism development document of Fars province) and survey method (questionnaire-interview). The results show that Fars province in terms of tourist attraction and branding criteria, has a competitive map below Mashhad with 3.5 points and 3 out of 5 points, respectively, and it is in a competitive situation with Isfahan province and above other national and regional rivals (Khuzestan, Yazd, and Kerman). The result of the proportional map shows that the main factors influencing the development and branding of tourism in Fars province are macro-management of the country, lack of credit, political perspectives on the historical tourism of Fars province, restrictions of the Islamic society and international sanctions. Also, the most important features of Fars province which have four characteristics of rarity, non-repeatable, irrelevant and valuable are Shah Cheragh shrine, the tomb of the characters and national monuments, historical monuments of Fars province. Therefore, considering these sources and the significant variables affecting tourism branding in Fars province, a map of strategic alignment has been drawn and appropriate strategies have been suggested

کلیدواژه‌ها [English]

  • Branding
  • Tourism
  • competitiveness
  • Fars Province
پور ناصرانی، محمد (1393)، بررسی عوامل مؤثر بر برند سازی شهری (مطالعه موردی: شهر رشت)، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه گیلان، 1393، صص 15.

خمسه، میرزاییان و هرندی، عطاءالله (1392)، تبیین نقش برند شهری در تأثیر زیبایی‌شناسی شهر بر احساس تعلق‌خاطر شهروند ایرانی، اولین کنفرانس تخصصی مدیریت شهری و شورای شهر،1392.

صیدایی، سید اسکندر، رستمی، شهین (1391). سنجش تأثیرات اقتصادی و اجتماعی- فرهنگی توسعه گردشگری (نمونه موردی شهر کرمانشاه). فصلنامه برنامه‌ریزی فضایی، سال دوم، شماره سوم (پیاپی 7)، زمستان 1391.

فرجی راد، خدر، کاظمیان غلامرضا (1391). توسعه محلی و منطقه­ای از منظر رویکرد نهادی، تهران، چاپ اول، سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی.

مرادی، مرتضی و شفایی، رسول (1384). دولت و رقابت‌پذیری پایدار، سومین کنفرانس بین‌المللی مدیریت. دی‌ماه 1384، WWW.irimc.com

منوریان، عباس، ایوئی اردکان، محمد، پور موسوی، سید موسی، رحیمیان، اشرف (1392). مدل فرآیندی برند سازی شهری برای کلان­شهرهای ایران، چشم‌انداز مدیریت دولتی، شماره 13، بهار 1392، صص 63-41.

Agarwal, R. W. Grassl & J. Pahl, “Meta-SWOT: Introducing a New Strategic Planning Tool”, Journal of Business Strategy, No. 33(2), pp. 12-21, 2012.

AinhoaUrtasun,Isabel Gutiérrez, 2006: Tourism agglomeration and its impact on social welfare: An empirical approach to the Spanish case, Tourism Management, Volume 27, Issue 5, Pages

Akio. Tokuda. (2005). the Critical Assessment of the Resource-Based View of Strategic Management. International Affairs, 3, 125-150.

Aref.F.(2011). Sense of Community and Participation for Tourism Development Life Science Journal, Volume 8, Issue 1, 2011

Ashworth, G. & Kavaratzis, M. (2009). Beyond the logo: Brand management for cities. Journal of Brand Management, 16(8), 520-531.

Barney, J. B. “Firm Resources and Sustained Competitive Advantage”, Journal of Management, Vol. 17, No. 1, pp. 99-120, 1991.

Bloomberg, SWOT, PESTEL, Porter’s 5 Forces and Value Chain.pp.1-16,http://cfcdn.ivoryresearch.com/wp-content/uploads/2013/04/Bloomberg Businesssample1. pdf, 2012.

Boisen, Martin, Kees Terlouw, and Bouke van Gorp. "The selective nature of place branding and the layering of spatial identities." Journal of Place Management and Development 4.2 (2011): 135-147.

Camagni, R. & capello, R. (2013). regional competitiveness and territorial capital: a conceptual approach and empirical evidence from the european union. Regional studies, 47(9), 1383-1402.

Eshuis, Jasper, Erik Braun, and Erik‐Hans Klijn. "Place marketing as governance strategy: An assessment of obstacles in place marketing and their effects on attracting target groups." Public Administration Review 73.3 (2013): 507-516.

Fleischer. aliza, 2000, support for Rural tourism, annalso of tourism Research,Vol. 27,woo4

Gilboa, Eytan. "Searching for a theory of public diplomacy." The annals of the American academy of political and social science 616.1 (2008): 55-77.

Hall,C.and Lew, A.A. (2009). Understanding and managing tourism impacts: An integrated approach, Routledge.

Holjevak, Ivanka (2003) a vision of tourism and thebhotel industry in the 21 century. International Journal of Hospitality Management 2003 Vol.22 No.2 pp.129-134. DOI: 10.1016/S0278-4319(03)00021-5

Holland.j& Michael.B, 2003, Tourism in poor rural areas: Diversifying the product and expanding the benefits in rural Uganda, Uganda:ppt working paper.

Konecnik, M. and Gartner, W.C. (2007). Customer-Based Brand Equity for a Destination, Annals of Tourism Research, (34) 2: 400–421.

Kostas E. Sillignakis,(2010), Rural Tourism Development for the Prefecture of Lassithi in Crete.

Kotler,P.and Gertner, D. (2002). Country as Brand, Product and Beyond: A Place Marketing and Brand Management Perspective, Journal of Brand Management, 9 (4–5), 249–61.

Krugman, P. (1994). competitiveness: a dangerous obsession. foreign affairs, 73(2), 28-44.

Lee, T.H. and Liu, R. T (2011). Strategy formulation for the recreational areas of Central Taiwan: An application of SWOT (strengths, weaknesses, opportunities, threat) analysis Journal of Hospitality Management and Tourism,Vol.2, No.3

Lee, T.H. and Liu, R. T (2011). Strategy formulation for the recreational areas of Central Taiwan: An application of SWOT (strengths, weaknesses, opportunities, threat) analysis Journal of Hospitality Management and Tourism,Vol.2, No.3

Pike, S. D. (2008). Destination Branding: Analyzing brand equity for Queensland's Coral Coast, In: 18th Annual Council for Australian University Tourism and Hospitality Education Conference: Where the Bloody Hell Are We? 11–14 February, Gold Coast International Hotel, Queensland

Rivas. M. Taso.G.(2015). Innovative place brand management. Re-Learning City Branding. URBACT-CityLogo final report, Eroupean Union,2015.pp.1-117.

Szondi, Gyorgy. "From image management to relationship building: A public relations approach to nation branding." Place branding and public diplomacy 6.4 (2010): 333-343.

Tichaawa.T&Mhlanga.O(2015).Residents‟ perceptions towards the impacts of tourism development:the case of Victoria Falls, Zimbabwe, African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure Vol. 4 (1) - (2015), Access- Online @ http//: www.ajhtl.com

Tohidy, F (2011). Economic Impact of Tourism Industry, International Journal of Business and Management, Vol. 6, No.8.

Van Ham, Peter. "The rise of the brand state: The postmodern politics of image and reputation." Foreign affairs (2001): 2-6.

Zhang, Li & Xiaobin Zhao, S. (2009). City branding and the Olympic effect: A case study of Beijing. Cities, 26, 245˚254.