تحلیلی بر الگوهای پایداری گردشگری شهری در شهر اهواز

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران اهواز

2 دانشجوی دکتری برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران اهواز

10.22054/tms.2020.11050

چکیده

پژوهش حاضر با روش شناسی «توصیفی – تحلیلی» در راستای ارزیابی الگوی های پایداری گردشگری شهری در شهر اهواز به انجام رسیده است. در راستای هدف اصلی پژوهش دو هدف فرعی شناخت اولویت کاربست الگوهای پایداری گردشگری و شناخت میزان تأثیر الگوها در پایداری گردشگری شهری اهواز در فرایند انجام پژوهش دنبال گردیده است. جهت گردآوری داده های پژوهش به شیوه پیمایشی و با استفاده از ابزار پرسشنامه از نظرات 30 نفر از کارشناسان مرتبط با حوزه مورد پژوهش استفاده شده است. جهت تحلیل اولویت شاخص ها از رهیافت شبکه عصبی چند لایه(MLP) و جهت تحلیل میزان تأثیر شاخص ها در فرایند پایداری گردشگری شهری در شهر اهواز از تحلیل های رگرسیونی خطی(R-Linear)، لگاریتمی(R- Logarithmic) و لجستیک(R-Logistic) استفاده شده است. ن

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The assessment of urban sustainable tourism indicators in Ahvaz city

چکیده [English]

The present study has been performed to assess the urban tourism sustainable drivers in Ahvaz city using the descriptive-analytical methodology. Regarding the main object of the study, two secondary objectives of recognizing the priority of using tourism sustainability drivers and recognizing the impact of drivers on the sustainability of urban tourism in Ahvaz have been followed in the research process. For data collection by surveying methods, the opinions of 30 experts related to the field of research have been gathered using a questionnaire. To analyze the priority of drivers, Multilayer Perceptron Neural Network (MPNN) approach, and to analyze the effects of drivers on the sustainability process of urban tourism in Ahvaz, linear regression analysis (R-Linear), logarithmic (R-Logarithmic) and logistics (R-Logistic) has been used. The results show that according to the results of regression models, except for economic and social sustainability drivers, other drivers do not affect the sustainability process of Ahvaz urban tourism. On the other hand, the results of the neural network approach indicate that political sustainability driver, based on the opinion of experts with a significance of 0.235, has a higher priority to improve conditions and create conditions for sustainability in urban tourism in Ahvaz.

کلیدواژه‌ها [English]

  • sustainability
  • urban tourism
  • Neural Networks
  • Regression analysis
  • Ahvaz
استعلاجی، علیرضا و اللهقلی نژاد، مهناز. (1390). برنامه‌ریزی توسعه پایدار با تأکید برگردشگری: مطالعه موردی سرعین و روستاهای اطراف. فصلنامه جغرافیا. 30، 144-129.

اسفندیاری درآباد، فریبا؛ حسینی، سید اسعد؛ آزادی مبارکی، محمد و حجازی زاده، زهرا. (1389). پیش‌بینی میانگین دمای ماهانه ایستگاه سینوپتیک سنندج با استفاده از شبکه عصبی پرپسترون چندلایه (MLP). فصلنامه جغرافیا. 23. 65-44.

امراللهی بیوکی، ناهید و نظری دهقی، اعظم. (1394). اثرات تصور ذهنی گردشگران شهر اصفهان بر توسعه پایدار گردشگری آن. فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری. 31. 129-103.

پاپلی یزدی، محمدحسین؛ سقایی، مهدی و محمدی، مرتضی. (1386). گردشگری ماهیت و مفاهیم. چاپ اول. انتشارات سمت. تهران.

تقوایی، مسعود و اکبری، محمود. (1388). مقدمه‌ای بر برنامه‌ریزی و مدیریت گردشگری شهری. چاپ اول. انتشارات پیام علوی. اصفهان.

شجاعی، منوچهر و نوری، نورالدین. (1386). بررسی سیاست‌های دولت در صنعت گردشگری و ارائه الگوی توسعه پایدار صنعت گردشگری کشور. فصلنامه دانش مدیریت. 78، 90-63.

ضیایی، محمود؛ زندی، ابتهال؛ عباس پور، نیلوفر و مرجان عبدی. (1393). توسعه پایدار گردشگری از دیدگاه دو مکتب ایدئالیسم و پراگماتیسم. فصلنامه برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری. 8، 30-11.

علیزاده، هادی؛ فیروزی، محمدعلی؛ اجزا شکوهی، محمد و نقیبی رکنی، نرگس. (1392). سنجش و ارزیابی شاخص­های پایداری در صنعت توریسم در شهر اهواز. فصلنامه برنامه‌ریزی و آمایش فضا. 2، 172-145.

فلاحتی، علی؛ نظیفی، مینو و عباسپور، سحر. (1391). بررسی عوامل مؤثر بر صادرات بازارچه‌های مرزی ایران؛ رهیافت شبکه عصبی مصنوعی. مجله اقتصاد و توسعه منطقه‏ای. 3، 23-1.

فنی، زهره؛ علیزاده طولی، محمد و زحمتکش، زینب. (1393). تأثیرات گردشگری بر توسعه پایدار شهری ازنظر ساکنان (مطالعه موردی: جزیره قشم فصلنامه مدیریت مطالعات گردشگری. 28، 72- 39.

قدمی، مصطفی و علیقلی زاده فیروزجایی، ناصر. (1391). ارزیابی توسعه گردشگری مقصد در چارچوب پایداری نمونه: موردمطالعه دهستان تمشکل- شهرستان تنکابن. فصلنامه تحقیقات جغرافیایی، 1، 29-14.

لطفی، صدیقه و باباخانزاده، ادریس. (1393). بررسی اثر گردشگری پایدار شهر بر ساکنان شهر (نمونه موردی: شهر جوانرود کرمانشاه). فصلنامه برنامه‌ریزی و توسعه گردشگری. 9، 151-131.

تیموری، راضیه. (1394). گردشگری شهری و تحول اقتصادی: صنعت گردش گری شهری و نقش آن در تحول اقتصاد شهری. فصلنامه اقتصاد شهر. 26، 99 – 94.

حیدری چیانه، رحیم؛ صنوبر، ناصر و حسن سعدلونیا. (1394). تحلیلی بر نقش تصویر برند بر توسعه گردشگری شهری مطالعه موردی: کلان‌شهر تبریز.فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، 22، 94-79.

Boukley, R. (2012). Sustainable tourism: Research and reality. Annals of Tourism Research, 39, 528-546

Choi, C., & Sirakaya, A. (2006). Sustainability indicator for managing community tourism. Tourism Management, 27,1274–1289.

Cottrell, S., Vaske, J., & Roemer, M. (2013). Resident satisfaction with sustainable tourism: The case of Franken Wald Nature Park, Germany. Tourism Management Perspectives, 8, 42-48.

Hirotsune, K. (2011). Tourism, sustainable tourism and ecotourism in developing countries. ANDA International Conference in Nagoya.

Ning, C. & Hoon, D. (2011). Sustainable development strategy of tourism resources offered by regional advantage: Exploring the feasibility of developing an ‘exotic culture’ resource for Weihai City of China. Procedia Engineering, 21, 543-552.

Oyola, M., Blancas, F., González, M. & Caballero, R. (2012) . Sustainable tourism indicators as planning tools in cultural destinations. Ecological Indicators, 18, 659-675.

Stylidis, D., Biran, A., Sit, J., & Szivas, M. (2014). Residents' support for tourism development: The role of residents' place image and perceived tourism impacts. Tourism Management, 45, 260-274.

Tao, T. & Wall, G. (2009) Tourism as a sustainable livelihood strategy. Tourism Management, 30, 90–98.

UN (2009) Final report of tourism and sustainability. UN publications. USA

Weaver, D. (2012). Organic, incremental and induced paths to sustainable mass tourism convergence. Tourism Management, 33, 1030-1037.