فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری

چکیده با توجه به اهمیت یافتن توسعه گردشگری خوراک به‌عنوان یکی از مهم‎ترین و رو به رشدترین گونه­های گردشگری در سال­های اخیر، مطالعه حاضر با هدف مدل­سازی عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری خوراک طراحی و اجرا شد. این پژوهش از لحاظ هدف توسعه­ای و از لحاظ روش گردآوری و تحلیل داده­ها در دسته پژوهش­های کیفی قرار می­گیرد و با روش فراترکیب انجام شده است. با توجه به ماهیت روش فراترکیب، جامعه آماری پژوهش را مطالعات پیشین مرتبط با موضوع پژوهش تشکیل می­دهند که در این بین، با توجه به دسترسی به متن کامل و بررسی عنوان، چکیده و محتوای مقاله­های جست‌وجو شده، 45 منبع جهت استفاده در پژوهش انتخاب شد. جهت تحلیل داده­ها، روش تحلیل مضمون و جهت کنترل کیفیت تحلیل­ها، روش توافق درون موضوعی استفاده شد. به‌عنوان یافته­های پژوهش نیز عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری خوراک در قالب 6 مضمون اصلی یعنی عوامل زمینه­ای، عوامل مربوط به بازاریابی و فروش، عوامل مربوط به منابع انسانی، عوامل زیرساختی، عوامل مداخله­گر و اقدامات اجرایی دسته­بندی شدند. نتایج می­تواند دانش مدیران نسبت به عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری خوراک را افزایش داده و رهنمودهایی کاربردی برای مدیران، برنامه­ریزان و سیاست­گذاران توسعه گردشگری خوراک در سطوح مختلف ملی و منطقه­ای ارائه کند.

چکیده این مطالعه در قالب پژوهشی ترکیبی به منظور ارائه مدل توسعه اکوتوریسم در ایران اجرا گردیده است. در بخش کیفی به مصاحبه با خبرگان گردشگری اقدام و داده‏ ها با روش تحلیل مضمون، تحلیل شد که به شناسایی 4 بعد اصلی و 19 استراتژی انجامید. در بخش کمی، با بکارگیری پرسشنامه به این ابعاد و استراتژی ‏ها توسط خبرگان صنعت گردشگری کشور امتیاز داده شد. نتایج تحلیل داده ها با استفاده از روش مجموعه‌های فازی مردد، گویای این است که مهمترین ابعاد توسعه اکوتوریسم به ترتیب عبارتند از ابعاد مدیریتی، توسعه زیرساخت‏ها، بازاریابی، و آموزش و توسعه منابع انسانی. یافته ‏ها نشان داد انجام فعالیت‏های بازاریابی برای افزایش سهم بازار (رسوخ در بازار)، تنوع ‏بخشی به محصول اکوتوریسم (تنوع ناهمگون)، بهبود وضعیت راه ‏های دسترسی به روستاهای هدف گردشگری و افزایش تاب‏ آوری مقصدها در مقابل بلایای طبیعی به ترتیب مهمترین استراتژی‏های توسعه اکوتوریسم در ایران محسوب می‏شوند.